Podróże

Trzech Polaków: Maciej Tarasin, Michał Dzikowski, Dominik Szczepański i Irlandczyk Shane Young dotarło do Sanktuarium Jaguara – malowideł pokrywających ściany tepui w kolumbijskim Parku Narodowym Chiribiquete. By je zobaczyć, dokonali pierwszego spłynięcia Rio Ajaju.

Z wioski Jaguara, położonej nad rzeką Tunia, do źródeł Rio Ajaju przedzierali się dwa dni przez las deszczowy przy wsparciu trzech Indian, którzy poprowadzili ich starą drogą FARC-u. Ukryta głęboko w lesie ścieżka przez lata służyła lewicowej partyzantce. Dziś dżungla porasta porzucone tam samochody.

Po dziesięciu dniach wiosłowania w dół Rio Ajaju dotarli do miejsca, w którym rzeka zbliża się do tepui na kilkaset metrów. Tam znajduje się Sanktuarium Jaguara, jedno z największych skupisk piktogramów w Chiribiquete. Pas malowideł ma 8 metrów wysokości i 40 metrów szerokości. Rysunków są setki. Przedstawiają one jaguary, tapiry, żaby, wielkiego nietoperza, kapibary, wojowników i szamanów, oniryczne drzewo, z którego postać ludzka zbiera nieznane owoce. Wszystko jakby chaotyczne, pogrążone w trudnym do zrozumienia halucynogennym amoku: taniec i polowanie, zwierzęta, rośliny i ludzie, czyli to, co można spotkać w lesie deszczowym.

Naukowcy spierają się o wiek malowideł, niektórzy twierdzą, że najstarsze mogą mieć nawet 20 tys. lat.

Po udokumentowaniu malowideł czwórka ruszyła w dół Rio Ajaju, dokonując pierwszego spływu tą rzeką – w sumie przepłynęli nią od źródeł do ujścia ok. 350 km. Następnie kajakarze pokonali 15 km Rio Apaporis, dwa dni przedzierali się dziewiczym lasem deszczowym i bagnami do Rio San Jorge, którą Maciej Tarasin i Jaime Gomez spłynęli w 2013 r. jako pierwsi. San Jorge po 80 km zawiodła podróżników do rzeki Cunare, która po 80 km połączyła się z rzeką Mesai. Tam, 22. dnia wyprawy na kajakarzy czekała łódź z silnikiem, która zabrała ich do oddalonej o ok. 200 km Araracuary.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Sławskie Centrum Kultury i Wypoczynku

mecenat: Bank Spółdzielczy we Wschowie

wsparcie: OLYMPUS i Piekarnia Gierczak

Bohaterką trzeciego “Spotkania z podróżnikami” w tym roku będzie również kobieta.
Pokaz o podróży, ale z inaczej postawionymi akcentami, niż zwykle to bywa.

„Pytanie o sens życia nurtuje chyba każdego z nas, ale jest to też jedno z podstawowych zagadnień różnych systemów filozoficznych i religijnych, a odpowiedź na nie, jak się uznaje, zawiera całą mądrość ludzkości. W poszukiwaniu wiedzy, odpowiedzi na dręczące mnie pytania, ale również w poszukiwaniu siebie podróżuję po świecie. Celem moich podróży jest głębsze poznanie ludzi, ich kultur, religii, zwyczajów i na tej podstawie określanie przyczyn uśmiechu na ich twarzach. Wiedza którą zdobywam i której doświadczam na własnej skórze daje mi niezwykłą możliwość rozwoju duchowego. Zajęło mi to wiele lat, tysiące przebytych kilometrów, setki rozmów z ludźmi aby dojeść do tego etapu w którym jestem dziś, momentu w którym bez skrępowania mogę powiedzieć, że jestem prawdziwie szczęśliwa.

Zabiorę Was w drogę, którą przebyłam. Przedstawię kilka osób, których historie niosą za sobą niesamowitą naukę, która doprowadzała mnie w rezultacie do zakonu Buddyjskiego w Północnej Tajlandii. Tam właśnie spotkałam najszczęśliwszych ludzi na świecie, Buddyjskich Mnichów, od których pobierałam nauki Buddyzmu i medytacji.”   Ela Dobrzańska

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Sławskie Centrum Kultury i Wypoczynku

inicjatywa dofinansowana ze środków Gminy Sława

mecenat: Bank Spółdzielczy we Wschowie

wsparcie: OLYMPUS i Piekarnia Gierczak