Poznań / Rialto

Późną wiosną zeszłego roku wraz z moim koniem Mango oraz psem Oro wybraliśmy się na długą wędrówkę. Podczas czterech miesiecy odwiedziliśmy 6 krajów i pokonaliśmy około 2000 km.
Wystartowaliśmy z Norwegii i próbując poruszać się jak najdzikszymi trasami,
z dala od miast i autostrad, dotarliśmy do Polski.
Przeżyliśmy niesamowite przygody, poznaliśmy cudownych ludzi
i zasmakowaliśmy prawdziwego koczowniczego życia, rozkładając obozy blisko jezior,
rzek, na obfitych łąkach lub śpiąc w stajniach napotkanych po drodze.
Jadąc powolnym tempem w nieznanym nam terenie, musieliśmy ściśle ze sobą współpracować,
a sukces naszej podróży zdecydowanie zawdzięczamy zbudowaniu bliskiej relacji w naszym małym stadku.

Serdecznie zapraszam Was na wysłuchanie opowieści o naszej drodze,
o pięknych miejscach, oraz o niełatwych zmaganiach z którymi przyszło nam się zmierzyć

Bio:

Podróżniczka, trenerka koni i instruktor jazdy konnej, artystka, prelegentka.
W drodze od ponad 9 lat.
Współczesna nomada i poszukiwaczka dzikich dróg we współczesnym świecie – ostatnio przemieszczając się po Europie ze swoim koniem i psem.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Fabkowo
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Sfinansowano ze środków budżetowych Miasta Poznania

ISLANDIA. NA STYKU OGNIA I LODU.

Islandia to miejsce, w którym natura nieustannie przypomina o swojej potędze.
Wulkany, lodowce, czarne plaże i wodospady tworzą krajobraz, który wydaje się nie z tego świata, a jednocześnie opowiada fascynującą historię naszej planety.

Podczas spotkania Dobrochna zabiera publiczność w podróż przez niezwykłe krajobrazy Islandii. Opowiada o siłach, które ukształtowały wyspę, o życiu jej mieszkańców i o tym,
jak na co dzień funkcjonuje się w cieniu aktywnych wulkanów.
Nie zabraknie islandzkich legend, fotograficznych historii z miejsc,
do których wraca od lat oraz praktycznych wskazówek dla tych, którzy marzą o własnej wyprawie.

To pełna emocji opowieść o krainie kontrastów: surowej i gościnnej, nieprzewidywalnej
i zachwycającej, gdzie nauka splata się z naturą, a ciekawość świata prowadzi do kolejnych odkryć.

Po tej prelekcji łatwo zrozumieć, dlaczego na Islandię tak trudno pojechać tylko raz.
Słuchacie na własną odpowiedzialność!

BIO:

Dobrochna „DobrymOkiem” Frąc. Fotografka przyrody, popularyzatorka nauki, przewodniczka i niestrudzona poszukiwaczka miejsc, w których natura gra pierwsze skrzypce. Wierzy, że podróże potrafią zmieniać sposób patrzenia na świat, również ten za rogiem, najbliższy.

Od lat wraca na Islandię, odkrywając jej krajobrazy o różnych porach roku i pokazując,
że za każdym wodospadem, lodowcem czy wulkanem kryją się fascynujące historie.
Podczas swoich spotkań zabiera publiczność w podróż pełną zachwytu i emocji, pokazując,
że ciekawość potrafi zaprowadzić nas znacznie dalej niż mapa.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Fabkowo
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Sfinansowano ze środków budżetowych Miasta Poznania

W dniach 15 – 27 lipca udało nam się zrealizować rejs dwoma małymi (ok. 3 metrowymi) otwarto kadłubowymi, żaglowymi łódkami, wspomaganymi niewielkimi silnikami zaburtowymi.
Eksplorowałyśmy północną część Isfjordu na Spitsbergenie, a dokładnie Ekmanfjord i Dicksonfjord.
Obsadę dwóch łódek stanowiłyśmy my, czyli cztery szalone kobiety – Małgorzata Rzepecka, Anna Wierzbicka, Joanna Plenzler, Wiktoria Parzych.
Płynęłyśmy w składach dwuosobowych, wioząc ze sobą wszystkie niezbędne do dwutygodniowego przeżycia elementy (okrojone do minimum ze względu na bardzo ograniczoną ilość miejsca), w tym: elektronikę i mapy do nawigacji na morzu i lądzie, wyposażenie obozów czyli namioty, śpiwory, itp.., żywność i coś co nazywałyśmy szumnie „kuchnią” oraz niezbędnik naprawczy i serwisowy do łódek, silników i żagli.
W tym wszystkim udało nam się nawet upchnąć zestawy malarskie i rysunkowe czyli farby i szkicowniki oraz sprzęt tzw. „rozrywkowy” czyli krzyżówki i sudoku, bo przecież wyprawa odbywała się w ramach naszego urlopu i w momentach, kiedy nie walczyłyśmy o życie, nazywana była przez nas „wakacjami nad morzem”.
Sama wyprawa zajęła prawie dwa tygodnie, w trakcie których pokonałyśmy ok. 140 kilometrów po wodzie i lądzie, ale poprzedzona był wielomiesięcznymi przygotowaniami związanymi z opracowaniem trasy, zdobyciem i zakupem niezbędnego wyposażenia i sprzętu. Łódki powstały również w ostatnich miesiącach i niemal do ostatniej chwili były jeszcze testowane i poprawiane.
Wybór tych dwóch fiordów był nieprzypadkowy. Rzadko wpływają tam jachty morskie, są one słabo zeksplorowane i niewiele jest na ich temat szczegółowych informacji. Szansa, że spotkamy tam kogokolwiek była bardzo nikła i dzięki temu wydały nam się niezwykle kuszące. Chciałyśmy, żeby była to wyprawa w zupełną dzicz, gdzie będziemy mogły obcować z nieskażoną przez obecność człowieka przyrodą i cieszyć się z wakacyjnego dreszczyku emocji odkrywając nieznane.
Zaplanowaną przez nas trasę udało się zrealizować w 100%, a nawet w 120%, bo finalnie udało nam się dopłynąć o własnych siłach do Longyearbyen, pokonując Isfjord.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Fabkowo
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Sfinansowano ze środków budżetowych Miasta Poznania