Włoszakowice

Jestem Marta i w latach 2022-2024 przez ponad 10 miesięcy podróżowałam po krajach Azji Południowo – Wschodniej spełniając swoje największe marzenie, czyli – solo podróż z plecakiem po ukochanej Azji.
W tym czasie odwiedziłam 10 różnych, krajów, spędzając w nich kilka dni (Singapur) lub kilka miesięcy (Sri Lanka, Indonezja czy Laos).

“Metr pięćdziesiąt w kapeluszu” – solo przez Azję, to opowieść o moim dotychczasowym NAJpiękniejszym podróżniczym, ale i życiowym doświadczeniu.
Zrodziła się ona na bazie pytań, nt. krajów Azji Południowo – Wschodniej, które miałam okazję odwiedzić,
ale i mojej podróży w ogóle.
Najpiękniejszy kraj, najlepsze jedzenie, najmniej autentyczne miejsce, najpiękniejszy uśmiech,
najciekawsza historia… to coś co nas fascynuje.

Podczas swojej prelekcji, chciałabym opowiedzieć zatem o wielu “NAJ”, których mi było dane doświadczyć.
Bo każdy z krajów, który miałam okazję odwiedzić – Sri Lanka, Malediwy, Tajlandia, Malezja, Indonezja, Singapur, Wietnam, Laos, Kambodża czy Filipiny, ma swoje unikatowe “NAJ”. Tak jak każdy z nas.

organizatorzy:

Gminny Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Zapraszamy gorąco na szybki kurs: Jak zostać piratem z Karaibów?
W programie: sztorm na środku oceanu, zabójcza flora i fauna oraz poradnik, co zrobić, gdy zostanie się nielegalnym imigrantem z pustą sakiewką w państwie wyspiarskim.

W drugiej części spotkania pozostaniemy w rejonie Morza Karaibskiego.
Opowiemy sobie trochę o życiu w najtańszej i najniebezpieczniejszej dzielnicy Mexico City,
kulcie Santa Muerte, meksykańskich wiedźmach, robieniu tatuaży w dżungli i nauce surfingu.
Co może pójść nie tak?

Piotrek Kilian “Pirat Dyplomata” – góral z Beskidów, który przypadkiem został piratem z Karaibów. Przepłynął jachtem Ocean Atlantycki z Afryki na Grenadę,
przeszedł w warunkach zimowych trzy najdłuższe szlaki górskie w Polsce, dokonał pierwszego i jedynego zimowego przejścia tam i z powrotem (900 km) Niebieskiego Szlaku Granicznego, uznawanego za “Najdzikszy Szlak w Polsce”.
Przeszedł również Izraelski Szlak Narodowy (1045 km – w tym pustynię Negev), Tour du Mont Blanc oraz dwukrotnie zimą Arctic Circle Trail na Grenlandii.
Przez ostatnie 4 lata odwiedził 40 państw.
Z wykształcenia specjalista od bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego.
Absolwent Uniwersytetu Śląskiego oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego.

organizatorzy:

Gminny Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Odległa Argentyna,
bariera 6000 m n.p.m.,
dużo zapału, odwagi i pyłu.
A w tle najpiękniejsze na świecie Andy.
Jak się zabrać za Ankę? Na co uważać? O czym pamiętać?

Zapraszam na pikantne opowieści z najwyższego szczytu poza Azją – Aconcagui!

Klaudia Bogusz:
Kocham być w drodze.
Kiedy czuję wiatr we włosach, wiem, że żyję.
Dlatego wspinam się, wędruję, jeżdżę, latam.
Mam 28 lat, odwiedziłam 19% świata.
Mieszkałam na Tajwanie, Teneryfie, w Turcji… coś nie na T też się znajdzie – ostatnio wyprowadziłam się z Gruzji.
Nie mam domu, ale mam dużo funu! he he
Oprócz najwyższych szczytów świata marzę o adopcji psa, którego nazwę Browar.
A potem drugiego — tego nazwę Burger.
Jeśli miałabym do końca życia jeść tylko jedną rzecz,
byłby to domowy chleb Oli Malinowskiej z masłem i solą.

organizatorzy:

Gminny Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Zamiast mówić o miejscach, które się odwiedza na chwilę i o ludziach, których się tylko na moment spotyka, chcę opowiedzieć o białasce, która przez rok próbuje wydeptać swoje ścieżki w 20-milionowej indyjskiej metropolii i wtopić się jakoś w indyjski tłum.

To zresztą pewnie też już było, ale ja opowiem także:

1. O Zoroastrianach czyli Parsach. Bardzo ciekawej (i kontrowersyjnej w społecznym odbiorze) grupie etnicznej i religijnej mieszkającej w Bombaju. Pracowałam dla nich.
2. O tym, jak to jest być nauczycielem fortepianu w indyjskiej szkole dla bogaczy. Czy tamtejsze bachory są rozwydrzone, a rodzicie roszczeniowi?
3. O Rohanie, Meherzadzie, Prashancie – czyli moich absztyfikantach z Tindera, o tym, czym się różni randka indyjska od polskiej i dlaczego odrzuciłam jedne oświadczyny.
4. O indyjskim święcie Ganeśćaturthi, nieco mniej znanym w Polsce niż Holi czy Diwali, a równie interesującym i niezwykle spektakularnym.
5. A także o tym jak to jest mieć szefową Hinduskę, jak wyglądała gejowska impreza w kraju, w którym w tym czasie homoseksualizm był karany, ile kosztuje wynajem mieszkania na Breach Candy, dlaczego zakochałam się w sklepie Anokhi, czym różnią się zajęcia jogi w Bombaju, od zajęć jogi w Krakowie, jak od środka wyglądają elitarne kolonialne kluby dla bogaczy, a jak wygląda standardowa procedura bankowa, co należy wiedzieć o indyjskich pociągach…
6. Wreszcie – w skrócie – o dwumiesięcznym wyjeździe do Ladakhu po zakończeniu mojego kontraktu, który – rzecz jasna – obfitował w piękne spotkania i krajobrazy, a zakończył się pobytem w szpitalu w Zanskarze.

BIO:
Z zawodu pianistka, z wykształcenia dziennikarka, z zamiłowania powsinoga. Granie i pisanie również miłuje, ale z podróżami ma największą chemię.

Zaczęło się od kontraktu na amerykańskim wycieczkowcu, kursującym między Nowym Orleanem a Meksykiem a potem już poszło: Chiny, Portugalia, Uzbekistan, Gruzja, Armenia, Kirgistan, Karaiby, Stany Zjednoczone, Nepal aż w końcu, w 2016 Indie, w których spędziła rok, i do których wracała jeszcze potem 3 razy.
Lubi: spać w namiocie w dziwnych miejscach, rozmawiać z lokalsami nawet jeśli nie zna języka, jeździć stopem i włóczyć się w dziczy, najchętniej w górach.
Nie lubi: flaczków.

organizatorzy:

Gminny Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty