Wyświetlanie 451–460 z 1480 wyników

ALE MEKSYK! EKSTREMALNA ROWEROWA PRZYGODA

Zdzich Rabenda
19 stycznia 2020 / niedziela / godz. 18:15
Dom Kultury w Ciosańcu
wstęp wolny

Tym razem Meksyk będzie tematem “Spotkania z podróżnikami” w Ciosańcu.

“Ale Meksyk! Ekstremalna rowerowa przygoda” – To opowieść o samotnej wyprawie rowerowej przez południowe stany Meksyku i Gwatemalę. W ciągu niespełna trzech miesięcy Zdzich Rabenda przemierzył kilka tysięcy kilometrów bezdroży pomiędzy Pacyfikiem i wybrzeżem Morza Karaibskiego.
W trakcie podróży zmierzymy się z trudnymi lasami tropikalnymi Jukatanu podziwiając dziedzictwo dawnego imperium Majów oraz przyglądając się życiu codziennemu ich potomków. W Chiapas spotkamy Zapatystów, w Veracruz zdobędziemy jeden z najwyższych wulkanów na świecie, a w Oaxaca przeżyjemy wypadek zderzając się z osłem.
Zdążymy też przejechać kilkaset kilometrów wzdłuż wybrzeża Pacyfiku, dowiemy się, co może mieć wspólnego ekologia i pornografia, a na koniec spędzimy noc pod eksplodującym wulkanem w Gwatemali.

Zdzich Rabenda – zawodowy gawędziarz, przewodnik, miłośnik sportów
ekstremalnych, gór i fotografii. Od wielu lat próbuje zrozumieć świat. Na co dzień łączy swoje zainteresowania wraz z wykształceniem antropologa i animatora kultury.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Sławskie Centrum Kultury i Wypoczynku

Inicjatywa dofinansowana ze środków Gminy Sława

mecenat: Bank Spółdzielczy we Wschowie
wsparcie: Piekarnia Gierczak


Opowieści o mongolskiej zimie

Artur Wysocki
13 lutego 2020 / czwartek / godz. 17:00
Biblioteka Publiczna w Szlichtyngowej ul. Głogowska 1
wstęp wolny

“Duże przestrzenie, duże odległości od osad ludzkich to charakterystyka Mongolii.
Mongolia wśród rowerzystów ma opinię trochę niechcianej.
Siarczysty mróz sięgający -50 st., silny wiatr, spore przewyższenia w Ałtajskiej i północnej części kraju.
To wszystko utrudnienia które napotyka podróżnik na swojej drodze.
Zima wszystko to się potęguje, część nomadów migruje do stolicy Ułan Bator (ponoć najzimniejszej stolicy na świecie).
Najtwardsi zostają na stepie, doglądając stad jaków. Takich ludzi spotykałem na swojej drodze to oni nauczyli mnie
jak czytać step, jak myśleć by przeżyć. Gdy tylko otwierałem drzwi geru (mongolskiej chaty) rzucali się by pościągać mi sople z zamarzniętej twarzy.
Dzięki temu szybciej mogłem napić się gorącej herbaty, czy zjeść ciepłej strawy.

Co robi Święty Mikołaj w Mongolii?
Czym umyć zęby przy -40 st.?
Jak słona jest herbata?
Jak myjemy naczynia w mongolskim gerze?
Jakie mięso nie zamarza?
Co mają wspólnego kaszubi z Mongołami?
Skąd biorą się zaczarowane cukierki?
Jak liczyć dystans w Mongolii?

O tym wszystkim opowiem na spotkaniu” Artur Wysocki

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Szlichtyngowa

Inicjatywa dofinansowana ze środków Gminy Szlichtyngowa

mecenas: Bank Spółdzielczy we Wschowie
wsparcie: Piekarnia Gierczak


Opowieści o mongolskiej zimie

Artur Wysocki
14 lutego 2020 / piątek / godz. 19:00
Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Lwówek / aleja Sczanieckiej 56
wstęp wolny

“Duże przestrzenie, duże odległości od osad ludzkich to charakterystyka Mongolii.
Mongolia wśród rowerzystów ma opinię trochę niechcianej.
Siarczysty mróź sięgający -50 st., silny wiatr, spore przewyższenia w Ałtajskiej i północnej części kraju.
To wszystko utrudnienia które napotyka podróżnik na swojej drodze.
Zima wszystko to się potęguje, czesć nomadów migruje do stolicy Ułan Bator (ponoć najzimniejszej stolicy na świecie).
Najtwardsi zostają na stepie, doglądając stad jaków. Takich ludzi spotykałem na swojej drodze to oni nauczyli mnie
jak czytać step, jak myśleć by przeżyć. Gdy tylko otwierałem drzwi geru (mongolskiej chaty) rzucali się by pościągać mi spole z zamarźniętej twarzy.
Dzięki temu szybciej mogłem napić się gorącej herbaty, czy zjesc ciepłej strawy.

Co robi Święty Mikołaj w Mongolii?
Czym umyć zęby przy -40 st.?
Jak słona jest herbata?
Jak myjemy naczynia w mongolskim gerze?
Jakie mięso nie zamarza?
Co mają wspólnego kaszubi z Mongołami?
Skąd biorą się zaczarowane cukierki?
Jak liczyć dystans w Mongolii?

O tym wszystkim opowiem na spotkaniu” Artur Wysocki

 

organizatorzy:

Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Lwówek


Pogański Kaukaz

Stasia Budzisz
14 lutego 2020 / piątek / godz. 18:00
GCKSTiR ul. Ratuszowa 10 a
wstęp wolny

Jak wiele łączy Kaukaz z Polską?

Kaukaz leży na styku dwóch wielkich religii, które, tak jak na przykład w gruzińskim Wąwozie Pankisi czy Abchazji, mieszają się ze sobą, tworząc niezwykłą mozaikę.

Są Czeczenii, którzy uczestniczą w gruzińskich suprach i Gruzini, którzy obchodzą muzułmańskie święta, bo tak każe tradycja. Podobnie jest na Kauakzie Północnym, gdzie islam miesza się nieustannie z wierzeniami tradycyjnymi. Warto pamiętać, że islam w Czeczenii pojawił się niespełna 300 lat temu, więc dziś oddawanie czci drzewom czy kamieniom nie jest niczym nadzwyczajnym. Przeciwnie – powszechnym, choć nie nazywanym w taki sposób.

Chciałabym opowiedzieć o tym terenie z punktu widzenia religii: podejścia do niej, łączenia ze sobą elementów islamu lub chrześcijaństwa z wszechobecnymi kultami tradycyjnymi.

Pojedziemy do Abchazji, gdzie znajduje się sześć swiatiliszcz, do Soczi, gdzie na Krasej Polanie Putin zorganizował Igrzyska i Abchazowie wierzą, że ta decyzja przekreśliła możliwość istnienia Rosji. Jej dni są (ponoć) policzone. Zatrzymamy się w islamskim Dagestanie, w którym znajduje się jeden z najwyższych odsetek magów i wiedźm (nie licząc Syberii) w Rosji. Wreszcie do Armenii, która słynie z wróżenia z fusów i do Czeczenii, gdzie islamski duchowny zaprowadził mnie do kamienia mocy. W imię Allacha.

Będzie też o Gruzji z punktu widzenia synkretyzmu religijnego oraz tego, w jaki sposób wpływa na codzienność mieszkańców tego kraju.

Opowiem o tradycyjnych obrządkach funeralnych i ich znaczenia dziś.

O wierzeniach, tradycji i współczesności na Kaukazie. I pokażę, że na polskich Kaszubach religia i kulty tradycyjne mieszają się do dziś.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Gminne Centrum Kultury, Sportu, Turystyki i Rekreacji w Bojanowie


Magia ludowa na Kaukazie

Stasia Budzisz
13 lutego 2020 / czwartek / godz. 18:00
Centrum Kultury Zamek / ul. Klasztorna 14
wstęp wolny

Jak wiele łączy Kaukaz z Polską?

Kaukaz leży na styku dwóch wielkich religii, które, tak jak na przykład w gruzińskim Wąwozie Pankisi czy Abchazji, mieszają się ze sobą, tworząc niezwykłą mozaikę.

Są Czeczenii, którzy uczestniczą w gruzińskich suprach i Gruzini, którzy obchodzą muzułmańskie święta, bo tak każe tradycja. Podobnie jest na Kauakzie Północnym, gdzie islam miesza się nieustannie z wierzeniami tradycyjnymi. Warto pamiętać, że islam w Czeczenii pojawił się niespełna 300 lat temu, więc dziś oddawanie czci drzewom czy kamieniom nie jest niczym nadzwyczajnym. Przeciwnie – powszechnym, choć nie nazywanym w taki sposób.

Chciałabym opowiedzieć o tym terenie z punktu widzenia religii: podejścia do niej, łączenia ze sobą elementów islamu lub chrześcijaństwa z wszechobecnymi kultami tradycyjnymi.

Pojedziemy do Abchazji, gdzie znajduje się sześć swiatiliszcz, do Soczi, gdzie na Krasej Polanie Putin zorganizował Igrzyska i Abchazowie wierzą, że ta decyzja przekreśliła możliwość istnienia Rosji. Jej dni są (ponoć) policzone. Zatrzymamy się w islamskim Dagestanie, w którym znajduje się jeden z najwyższych odsetek magów i wiedźm (nie licząc Syberii) w Rosji. Wreszcie do Armenii, która słynie z wróżenia z fusów i do Czeczenii, gdzie islamski duchowny zaprowadził mnie do kamienia mocy. W imię Allacha.

Będzie też o Gruzji z punktu widzenia synkretyzmu religijnego oraz tego, w jaki sposób wpływa na codzienność mieszkańców tego kraju.

Opowiem o tradycyjnych obrządkach funeralnych i ich znaczenia dziś.

O wierzeniach, tradycji i współczesności na Kaukazie. I pokażę, że na polskich Kaszubach religia i kulty tradycyjne mieszają się do dziś. – Stasia Budzisz

 

organizatorzy:

Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Centrum Kultury Zamek
Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kożuchowskiej


Zimą w kraju Czyngis-Chana

Artur Wysocki
12 lutego 2020 / środa / godz. 18:00
Centrum Kultury i Biblioteka Osiedle Centrum 11
wstęp wolny

“Opowieść o samotnej wyprawie rowerowej przez kraj Nomadów. Potomkowie Czyngis Hana gościli mnie, uczyli myśleć po mongolsku.
Niby nic niezwykłego gdyby nie to, że była to samotna wyprawa rowerowa w najcięższym okresie – zimie.

Duże przestrzenie, duże odległości od osad ludzkich to charakterystyka Mongolii.
Mongolia wśród rowerzystów ma opinię trochę niechcianej.
Siarczysty mróz sięgający -50 st., silny wiatr, spore przewyższenia w Ałtajskiej i północnej części kraju.
To wszystko utrudnienia które napotyka podróżnik na swojej drodze.
Zima wszystko to się potęguje, część nomadów migruje do stolicy Ułan Bator (ponoć najzimniejszej stolicy na świecie).
Najtwardsi zostają na stepie, doglądając stad jaków. Jak mieszkają, co jedzą, jak wygląda ich życie?

Jak przetrwać w zimowych warunkach na stepie?
Jak wygląda naprawa roweru przy -40?
Co robić by przetrwać?

O tym wszystkim opowiem na spotkaniu” – Artur Wysocki

organizatorzy

Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Centrum Kultury i Biblioteka w Opalenicy


W co się bawią dzieci na Antypodach ?

Michalina Kupper
27 stycznia 2020 / poniedziałek / godz. 10.00
Dom Kultury w Sławie ul. Głogowska 5 - sala kameralna
wstęp wolny

Spotkania z podróżniczką będzie opowieścią dla dzieci.

W co się bawią dzieci na Antypodach?
Jest to prezentacja podczas której porównujemy te same aspekty życia polskich dzieci (szkoła, place zabaw, posiłki) oraz najmłodszych w Papui Nowej Gwinei, Australii i Nowej Zelandii. Przymierzymy oryginalne, papuaskie torby, zobaczymy zabawki stworzone z naturalnych materiałów i zagramy na aborygeńskim instrumencie.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Sławskie Centrum Kultury i Wypoczynku

Inicjatywa dofinansowana ze środków Gminy Sława

mecenat: Bank Spółdzielczy we Wschowie
wsparcie: Piekarnia Gierczak


W co się bawią dzieci na Antypodach ?

Michalina Kupper
27 stycznia 2020 / poniedziałek / godz. 12:30
Dom Kultury w Krzepielowie
wstęp wolny

Spotkania z podróżniczką będzie opowieścią dla dzieci.

W co się bawią dzieci na Antypodach?
Jest to prezentacja podczas której porównujemy te same aspekty życia polskich dzieci (szkoła, place zabaw, posiłki) oraz najmłodszych w Papui Nowej Gwinei, Australii i Nowej Zelandii. Przymierzymy oryginalne, papuaskie torby, zobaczymy zabawki stworzone z naturalnych materiałów i zagramy na aborygeńskim instrumencie.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Sławskie Centrum Kultury i Wypoczynku

Inicjatywa dofinansowana ze środków Gminy Sława

mecenat: Bank Spółdzielczy we Wschowie
wsparcie: Piekarnia Gierczak


Iran. Wschód warty zachodu

Michalina Kupper
16 lutego 2020 / niedziela / godz. 16:00
Dom Kultury w Sławie ul. Głogowska 5 - sala kameralna
wstęp wolny

Bliski Wschód. Iran. O czym będzie?  – –
Przemierzymy góry, jeziora, granice uznawane i nieuznawane. Zorganizujemy wycieczki długo planowane jak i tradycyjnie zasmakujemy szwendania bez celu, ale z niesamowitymi rezultatami 😉

Ze Wschodu pochodzi wiele, co kształtuje naszą kulturę, zwyczaje a nawet poczucie humoru. Przybyła medycyna, cyfry, nauka a nawet Bóg pod wieloma imionami.
W Iraku poznamy pierwsze cywilizacje, których pozostałości starożytnego pisma odkryjemy przypadkowo na kamieniach wędrując po jaskiniach. Usłyszymy starożytny język Asyryjczyków, którym mówił m.in Jezus. W Kurdystanie irackim powrócimy do Jazydów (odwiedzanych co roku), tworząc wspólnie zagrody dla zwierząt a w górach na granicy Iraku i Iranu odnajdziemy sady granatów w trakcie zbiorów, gdzie przyłączymy się do gospodarzy, mniejszości religijnej Kakai, próbując świeżo wygotowanego syropu.

Oprócz tego spontanicznie wybierzemy się na narty w irańskich górach, będziemy odmalowywać mozaiki na meczecie w Shiraz oraz przesiedzimy godziny w lokalnych warsztatach przyglądając się sztuce i rzemiosłu niezmiennemu od wieków, zwiedzimy Persepolis, poznamy zoroastrian i w ich świątyni odnajdziemy ogień, palący się już ponad 1500 lat. Niezmiennie też, wylądujemy na jakimś weselu, tym razem kurdyjsko-irański.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Sławskie Centrum Kultury i Wypoczynku

Inicjatywa dofinansowana ze środków Gminy Sława

mecenat: Bank Spółdzielczy we Wschowie
wsparcie: Piekarnia Gierczak


Etiopia kobiecym okiem

Natalia Mileszyk
15 lutego 2020 / sobota / godz. 18:00
Kościański Ośrodek Kultury / ul. Mickiewicza 11
wstęp wolny

– Wierzysz w Boga?
– Tak…
– To dlaczego nie nosisz krzyżyka? Proszę, weź mój.
I tak oto na mojej szyi wylądował zielony, neonowy, plastikowy krzyżyk.

Samotna włóczęga po Etiopii była dla mnie okazją do spotkania ludzi i doświadczania ich bezinteresowności. Do świętowania razem z nimi Bożego Narodzenia i święta Jordanu (Timkat). Do dotarcia do wrót piekła i spojrzenia w jezioro magmy. Do rozmów do rana, dzielenia się jedzeniem, docierania do klasztorów nad przepaściami. I do lepszego zrozumienia tego, co dzieje się w tamtym zakątku świata.

Etiopia nie była miłością od pierwszego wejrzenia. Ale była krajem, który jak chyba żaden dotąd przypomniał mi, co dla mnie w drodze jest najważniejsze – ludzie. Zapraszam na zdjęcia i jazz z lat ‘60.
– Natalia Mileszyk

 

Natalia Mileszyk :
Od dziesięciu lat nie mogę zdecydować się, czy bardziej kocham wyjazdy czy powroty. I tym oto sposobem dość często jeżdżę, zazwyczaj sama. Chyba że jadę w trasę rowerem, to wtedy tylko z pozytywnymi ludźmi.

Z podróży przywożę zdjęcia i opowieści – głównie o ludziach i dobru, którego w trasie doświadczam – to dla mnie najważniejsze. Jestem przekonana, że podróżować można zarówno po najdalszych zakątkach świata, jak i własnym mieście – podróż to stan otwartości na nowe.

Zgodnie z zasadą, że “mniej znaczy więcej” przedstawiam mój świat przez pryzmat pocztówek – jedno zdjęcie to jedna historia z drogi, jeden człowiek, jedno miejsce.

organizatorzy:
Miasto Kościan
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Kościański Ośrodek Kultury