Kościan - Spotkania z podróżnikami

Pomiędzy falami oceanu, gdzieś daleko na Pacyfiku, skrywa się jakby przed światem maleńka wysepka – Rapa Nui.
Żeby zobaczyć to miejsce i ten dystans, trzeba naprawdę mocno zakręcić globusem.
Albo po prostu przyjść na spotkanie i dać się przenieść w ten tajemniczy zakątek.
Pełen kamiennych posągów, pięknych ludzi, dzikich koni, wygasłych wulkanów, zagadek oraz duchów.
Poznać festiwal jak z bajki, zobaczyć nietypowe tradycje, posłuchać radosnej muzyki i poczuć wyspiarski klimat przesiąknięty niemal do każdego kadru.

Będzie to czas pełen obrazów, opowieści, ciekawostek i filmików, którymi nasza gościni postara się zaczarować przybyłych. Pokaże jak to jest zamieszkać na końcu świata, powie z czym kojarzą tam Polaków i dlaczego ta Wyspa nie powinna nazywać się Wielkanocną.

Ewa Wilczyńska-Saj – podróżniczka, badaczka kultury Rapa Nui, twórczyni w sieci. Miłośniczka natury, muzyki i słowa.
Od dziesięciu lat aktywnie podróżuje po świecie i o tym pisze, opowiada w podcaście Wyspa zwana Wielkanocną oraz przekazuje relacje w mediach społecznościowych, jako EwAway. Odwiedziła ponad 50 krajów na 6 kontynentach, ale to ta niewielka wyspa pośrodku Oceanu Spokojnego skradła jej serce najbardziej.
Dlaczego?
Zapisz termin w kalendarzu i przyjdź na spotkanie, by posłuchać i dać się oczarować magii kamiennych posągów Moai.

organizatorzy:
Kościański Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Jezioro Bałchasz w Kazachstanie to 15 największe jezioro świata,
liczące 605 km długości. Pomimo położenia między pustynią i półpustynią
temperatury w zimie spadają poniżej -20°C..

Do tej pory nikomu nie udało się przejechać go w całości rowerem,
a prawdopodobnie tylko jedna osoba przeszła go w całości na nartach.
W marcu 2025 Jakub Rybicki i Ryszard Jakubowski rzucili wyzwanie akwenowi.
Podróżnicy zmagali się z huraganowymi wiatrami,
głębokim śniegiem i pokusami czyhającymi na brzegach jeziora.
W programie: tajne radary, poligony rakietowe, opuszczone miasta i życie na stepie.

Jakub Rybicki
Podróżnik, fotograf i dziennikarz, autor podkastu “Dobra podróż”.
Laureat światowych nagród fotograficznych, m.in Travel Photographer of The Year.
Autor książki „Po Bajkale”, stały współpracownik magazynów i portali podróżniczych,
m.in National Geographic.
Alpinista i zimowy jeździec rowerowy, ma na koncie wyprawy m.in. przez zamarznięte jezioro Bajkał i Grenlandię. Ambasador marki OM System.

organizatorzy:

Kościański Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

W dniach 15 – 27 lipca udało nam się zrealizować rejs dwoma małymi (ok. 3 metrowymi) otwarto kadłubowymi, żaglowymi łódkami, wspomaganymi niewielkimi silnikami zaburtowymi.
Eksplorowałyśmy północną część Isfjordu na Spitsbergenie, a dokładnie Ekmanfjord i Dicksonfjord.
Obsadę dwóch łódek stanowiłyśmy my, czyli cztery szalone kobiety – Małgorzata Rzepecka, Anna Wierzbicka, Joanna Plenzler, Wiktoria Parzych.
Płynęłyśmy w składach dwuosobowych, wioząc ze sobą wszystkie niezbędne do dwutygodniowego przeżycia elementy (okrojone do minimum ze względu na bardzo ograniczoną ilość miejsca), w tym: elektronikę i mapy do nawigacji na morzu i lądzie, wyposażenie obozów czyli namioty, śpiwory, itp.., żywność i coś co nazywałyśmy szumnie „kuchnią” oraz niezbędnik naprawczy i serwisowy do łódek, silników i żagli.
W tym wszystkim udało nam się nawet upchnąć zestawy malarskie i rysunkowe czyli farby i szkicowniki oraz sprzęt tzw. „rozrywkowy” czyli krzyżówki i sudoku, bo przecież wyprawa odbywała się w ramach naszego urlopu i w momentach, kiedy nie walczyłyśmy o życie, nazywana była przez nas „wakacjami nad morzem”.
Sama wyprawa zajęła prawie dwa tygodnie, w trakcie których pokonałyśmy ok. 140 kilometrów po wodzie i lądzie, ale poprzedzona był wielomiesięcznymi przygotowaniami związanymi z opracowaniem trasy, zdobyciem i zakupem niezbędnego wyposażenia i sprzętu. Łódki powstały również w ostatnich miesiącach i niemal do ostatniej chwili były jeszcze testowane i poprawiane.
Wybór tych dwóch fiordów był nieprzypadkowy. Rzadko wpływają tam jachty morskie, są one słabo zeksplorowane i niewiele jest na ich temat szczegółowych informacji. Szansa, że spotkamy tam kogokolwiek była bardzo nikła i dzięki temu wydały nam się niezwykle kuszące. Chciałyśmy, żeby była to wyprawa w zupełną dzicz, gdzie będziemy mogły obcować z nieskażoną przez obecność człowieka przyrodą i cieszyć się z wakacyjnego dreszczyku emocji odkrywając nieznane.
Zaplanowaną przez nas trasę udało się zrealizować w 100%, a nawet w 120%, bo finalnie udało nam się dopłynąć o własnych siłach do Longyearbyen, pokonując Isfjord.

organizatorzy:
Kościański Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Nie czekając na nadejście bardziej sprzyjających okoliczności Kasia Augustyn,
miłośniczka pieszych wędrówek, wyruszyła w podróż w pojedynkę,
aby przejść 460 kilometrów pieszo szlakiem Kungsleden w północnej Szwecji.
“Królewski szlak” leży w 2/3 za kołem podbiegunowym i jest kwintesencją dzikiej,
nieskażonej ingerencją człowieka przyrody.
Surowy, ale niezwykle malowniczy krajobraz zmienia się tu równie szybko jak warunki pogodowe: ośnieżone góry, puste doliny polodowcowe, rozległe lasy i mokradła.
Dodatkowego smaczku trasie dodaje logistyka związana z obowiązkowymi przeprawami rzek i jezior
oraz możliwość marzenia, która rozpoczęta się na długo przed postawieniem pierwszego kroku na szlaku.

Kasia Augustyn:
podróżniczka z zamiłowania w chwili wolnej od pracy na etacie, miłośniczka dalekiej północy i byłych republik radzieckich, autorka bloga o rodzinnym podróżowaniu – A Kind of Adventure.
We trójkę, z mężem i synem, lubi przemierzać świat po swojemu – aktywnie i z plecakiem.
Unika leżenia plackiem na plaży, luksusowych hoteli i utartych turystycznych szlaków,
a w podróży szuka piękna natury, autentyczności i ciekawych spotkań z drugim człowiekiem.
Pasjonatka gór oraz wędrówek długodystansowych.

organizatorzy:
Kościański Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty