Podróże

Laponia, to miejsce, o którym marzy każde dziecko na świecie!
Jest to kraina kolorowych elfów, dostojnych reniferów i oczywiście Świętego Mikołaja!
Nie zniechęcają nawet duże zaspy śniegu oraz mróz szczypiący czerwony nos,
ponieważ postawienie stopy za linią koła podbiegunowego to wejście w magiczny świat!

Dlaczego powstaje zorza polarna i jak ją upolować?
Jak nie zmarznąć w zimowej Laponii?
Czym jest noc i dzień POLARNY?
Kim są mieszkańcy europejskiej Arktyki, czy wciąż prowadzą koczowniczy tryb życia?
Skąd ich barwne stroje, jakimi językami władają i jak wygląda codzienne życie w surowym klimacie?

Warsztat niezwykle aktywny, wypełniony eksponatami przywiezionymi z dalekiej północy,
pobudzający wyobraźnię i stwarzający możliwość samodzielnego wykonywania różnych zadań.
Rozwija kreatywność, zdolności manualne, współpracę w grupie, a co najważniejsze pogłębia
wiedzę geograficzną oraz etnologiczną.
Rozbudza ciekawość świata i buduje szacunek do innych kultur,
zwraca uwagę na wyjątkowość ludów pierwotnych, jako grup, które tysiące lat temu zamieszkiwały dane rejony i potrafiły poradzić sobie w najtrudniejszych warunkach.
Pogłębia szacunku do natury i postaw ekologicznych na przykładzie życia Saamów,
którzy żyją w pełnej zgodzie z otaczającą ich przyrody.
Warsztat, który zabierze dzieci w podróż do zimowej krainy marzeń.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Szlichtyngowa

Inicjatywa dofinansowana ze środków Powiatu Wschowskiego i Gminy Szlichtyngowa

Partner: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA Oddział w Zielonej Górze

Dwójka Polaków. Dwa rowery. Dwie pory roku – zima i lato.
Dwie przygody w dwóch częściach Pamiru – tadżyckiej i afgańskiej.
Tak w skrócie można podsumować 3 tys. kilometrów, które pokonali po górskich drogach i bezdrożach, gdzie spotykali przyjaznych i gościnnych ludzi, którzy zapraszali ich na nocleg zaraz po śniadaniu i tłumaczyli, że -60 w nocy to nie straszne, a wilki przerabia się tutaj na szaszłyki.

Jadąc z Bangkoku do Polski, pomyśleliśmy, że zahaczymy o Pamir. Akurat szła zima, turystów pewnie mało – w sam raz na przejażdżkę rowerem na wysokości 4000m npm.
Pamir wczesną zimą okazał się być jednym z najbardziej fascynujących miejsc w jakich byliśmy. Pochłonął nas tak bardzo, że chcieliśmy wrócić tam jeszcze raz, ale latem, gdy ludzie nie będą już pochowani w swoich chatach. To był strzał w dziesiątkę. Druga wizyta dała nam zupełnie inne spojrzenie na Pamir – ludzie, ich zwyczaje i kultura po prostu nas zachwyciły. Rozsmakowani w tadżyckiej części Pamiru spoglądaliśmy przez rzekę coraz częściej na jego afgańską stronę. Widok majestatycznych, ośnieżonych szczytów afgańskiego Pamiru nas zahipnotyzował i musieliśmy tam pojechać. Obawy były, bo to w końcu kraj, w którym wg mediów toczy się nieustająca wojna, a każdy biały człowiek jest na celowniku „brodatych z kałachami”. Zdziwienie afgańskich celników na widok turystów na rowerach było tak duże, że wzięliśmy to za dobrą monetę i pojechaliśmy sprawdzić, jak bardzo mamy inne wyobrażenie o tej części świata. Poznaliśmy nową definicję drogi, rzeki i pustyni. Plan był taki, aby dojechać pod samą granicę z Chinami, gdzie ciągle można spotkać koczownicze rodziny kirgiskich nomadów migrujących w zależności od pory roku w wyższe lub niższe partie Małego Pamiru.

Andrzej Budnik:
Alternatywny podróżnik, zapalony bloger i geek technologiczny. Połączenie tych dziedzin sprawia, że w podróż przez australijski interior czy nowozelandzkie góry zabiera do plecaka drona, który pozwala mu przywieźć niepublikowane nigdzie wcześniej zdjęcia i oryginalne ujęcia wideo. Swoją duszę zaprzedał górom w północnym Pakistanie i tadżyckim Pamirze, które odkrywał podczas 4-letniej podróży lądowej przez Azję i Australię.

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Szlichtyngowa

Inicjatywa dofinansowana ze środków Powiatu Wschowskiego i Gminy Szlichtyngowa