sobota

JORDANIA. GDY DROGA JEST CELEM

Pewnej zimowej nocy kupiłam bilet w jedną stronę do Jordanii.
Jedynym planem było dotarcie do tajemniczej Petry, miasta wykutego przed wiekami
w skałach.
Podczas blisko trzymiesięcznej samotnej podróży wracałam tam wielokrotnie,
spałam w jaskiniach, wędrowałam przez góry i wąwozy, poznawałam Beduinów,
pracowałam z nimi i dzieliłam codzienność poza turystycznym szlakiem.
To opowieść o spotkaniach i przyjaźniach, ciszy pustyni, byciu blisko natury oraz ludzi, którzy są z nią związani.
To także opowieść o wędrówce z osiołką Kią, o spełnianiu marzeń oraz filmowej nieprzewidywalności drogi (łącznie z epizodem bycia gwiazdką TikToka na Bliskim Wschodzie).
Historie te ilustrują autorskie fotografie i zapewniam, że choćby dla nich warto przyjść na tą prezentację.

…

Jolanta Suszko-Adamczewska – fotografka, podróżniczka i instruktorka hatha jogi.
Prowadzi warsztaty fotograficzne, prezentacje podróżnicze, wyjazdy z jogą.

Podróże były moją pierwszą miłością i to one doprowadziły mnie do świadomego fotografowania.
Fotografia, początkowo pasja, stała się moim zawodem siedemnaście lat temu. W pracy fotografa przede wszystkim zajmuję się portretem, dokumentem i fotografią sensualną. Człowiek jest zawsze w centrum mojej uwagi.
W podróżach najważniejsze jest dla mnie doświadczanie bycia w drodze – bez planów, nieśpiesznie, zawsze na własną rękę, z namiotem i blisko lokalnych społeczności.
Z aparatem przemierzałam Europę, Azję Południowo-Wschodnią, północną Afrykę, Bliski Wschód.

organizatorzy:
Krotoszyński Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

W dniach 15 – 27 lipca udało nam się zrealizować rejs dwoma małymi (ok. 3 metrowymi) otwarto kadłubowymi, żaglowymi łódkami, wspomaganymi niewielkimi silnikami zaburtowymi.
Eksplorowałyśmy północną część Isfjordu na Spitsbergenie, a dokładnie Ekmanfjord i Dicksonfjord.
Obsadę dwóch łódek stanowiłyśmy my, czyli cztery szalone kobiety – Małgorzata Rzepecka, Anna Wierzbicka, Joanna Plenzler, Wiktoria Parzych.
Płynęłyśmy w składach dwuosobowych, wioząc ze sobą wszystkie niezbędne do dwutygodniowego przeżycia elementy (okrojone do minimum ze względu na bardzo ograniczoną ilość miejsca), w tym: elektronikę i mapy do nawigacji na morzu i lądzie, wyposażenie obozów czyli namioty, śpiwory, itp.., żywność i coś co nazywałyśmy szumnie „kuchnią” oraz niezbędnik naprawczy i serwisowy do łódek, silników i żagli.
W tym wszystkim udało nam się nawet upchnąć zestawy malarskie i rysunkowe czyli farby i szkicowniki oraz sprzęt tzw. „rozrywkowy” czyli krzyżówki i sudoku, bo przecież wyprawa odbywała się w ramach naszego urlopu i w momentach, kiedy nie walczyłyśmy o życie, nazywana była przez nas „wakacjami nad morzem”.
Sama wyprawa zajęła prawie dwa tygodnie, w trakcie których pokonałyśmy ok. 140 kilometrów po wodzie i lądzie, ale poprzedzona był wielomiesięcznymi przygotowaniami związanymi z opracowaniem trasy, zdobyciem i zakupem niezbędnego wyposażenia i sprzętu. Łódki powstały również w ostatnich miesiącach i niemal do ostatniej chwili były jeszcze testowane i poprawiane.
Wybór tych dwóch fiordów był nieprzypadkowy. Rzadko wpływają tam jachty morskie, są one słabo zeksplorowane i niewiele jest na ich temat szczegółowych informacji. Szansa, że spotkamy tam kogokolwiek była bardzo nikła i dzięki temu wydały nam się niezwykle kuszące. Chciałyśmy, żeby była to wyprawa w zupełną dzicz, gdzie będziemy mogły obcować z nieskażoną przez obecność człowieka przyrodą i cieszyć się z wakacyjnego dreszczyku emocji odkrywając nieznane.
Zaplanowaną przez nas trasę udało się zrealizować w 100%, a nawet w 120%, bo finalnie udało nam się dopłynąć o własnych siłach do Longyearbyen, pokonując Isfjord.

organizatorzy:
Krotoszyński Ośrodek Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty