Kożuchów - Spotkania z podróżnikami

Każdy z nas ma swoją rzekę. Ilu z nas zna jednak opowieść, którą niosą jej wody?
“Odryseja” to opowieść o Odrze przez pryzmat kajakowej, niespiesznej wędrówki od jej
źródeł w Czechach aż po ujście w Bałtyku.
Przede wszystkim prowadzi słuchacza przez najciekawsze zakątki przyrodnicze rzeki, z których niektóre – jak Kraina Łęgów Odrzańskich czy kanały Międzyodrza – stanowią unikat na skalę Europy.
W opowieści rezonują też szepty przeszłości: tej wielkiej, jak historia regulacji rzeki
i odrzańskiej żeglugi, oraz tej małej, czyli losów ludzi związanych przez wieki z wodami
Odry.
Poznamy rzeczne tradycje, wierzenia i strzępki dziedzictwa kulturowego urwanego
nagle w 1945 roku.
W dobie powtarzających się katastrof ekologicznych, jak wielkie śnięcie ryb w 2022 roku,
musimy rozmawiać o rzekach – w tym wypadku o Odrze.
Trudno to jednak robić, gdy jej nie znamy. Dajmy się zatem ponieść nurtowi.

Artur Czermak (ur. 1995) – wrocławski podróżnik, fotograf, reportażysta i popularyzator
historii. Absolwent kierunków dziennikarstwo oraz historia w przestrzeni publicznej na
Uniwersytecie Wrocławskim.
Autor książek “Empiria. Reportaże z dwudziestu dwóch i jednej drogi na Wschód”
oraz “Błękit pokory. Jachtostopem przez Atlantyk”.
Podróżował m.in. po Bliskim Wschodzie, Azji Centralnej i Ameryce Południowej.
Głównie autostopem, blisko ludzi.

organizatorzy:
Centrum Kultury Zamek
Gmina Kożuchów
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

W dniach 15 – 27 lipca udało nam się zrealizować rejs dwoma małymi (ok. 3 metrowymi) otwarto kadłubowymi, żaglowymi łódkami, wspomaganymi niewielkimi silnikami zaburtowymi.
Eksplorowałyśmy północną część Isfjordu na Spitsbergenie, a dokładnie Ekmanfjord i Dicksonfjord.
Obsadę dwóch łódek stanowiłyśmy my, czyli cztery szalone kobiety – Małgorzata Rzepecka, Anna Wierzbicka, Joanna Plenzler, Wiktoria Parzych.
Płynęłyśmy w składach dwuosobowych, wioząc ze sobą wszystkie niezbędne do dwutygodniowego przeżycia elementy (okrojone do minimum ze względu na bardzo ograniczoną ilość miejsca), w tym: elektronikę i mapy do nawigacji na morzu i lądzie, wyposażenie obozów czyli namioty, śpiwory, itp.., żywność i coś co nazywałyśmy szumnie „kuchnią” oraz niezbędnik naprawczy i serwisowy do łódek, silników i żagli.
W tym wszystkim udało nam się nawet upchnąć zestawy malarskie i rysunkowe czyli farby i szkicowniki oraz sprzęt tzw. „rozrywkowy” czyli krzyżówki i sudoku, bo przecież wyprawa odbywała się w ramach naszego urlopu i w momentach, kiedy nie walczyłyśmy o życie, nazywana była przez nas „wakacjami nad morzem”.
Sama wyprawa zajęła prawie dwa tygodnie, w trakcie których pokonałyśmy ok. 140 kilometrów po wodzie i lądzie, ale poprzedzona był wielomiesięcznymi przygotowaniami związanymi z opracowaniem trasy, zdobyciem i zakupem niezbędnego wyposażenia i sprzętu. Łódki powstały również w ostatnich miesiącach i niemal do ostatniej chwili były jeszcze testowane i poprawiane.
Wybór tych dwóch fiordów był nieprzypadkowy. Rzadko wpływają tam jachty morskie, są one słabo zeksplorowane i niewiele jest na ich temat szczegółowych informacji. Szansa, że spotkamy tam kogokolwiek była bardzo nikła i dzięki temu wydały nam się niezwykle kuszące. Chciałyśmy, żeby była to wyprawa w zupełną dzicz, gdzie będziemy mogły obcować z nieskażoną przez obecność człowieka przyrodą i cieszyć się z wakacyjnego dreszczyku emocji odkrywając nieznane.
Zaplanowaną przez nas trasę udało się zrealizować w 100%, a nawet w 120%, bo finalnie udało nam się dopłynąć o własnych siłach do Longyearbyen, pokonując Isfjord.

organizatorzy:
Centrum Kultury Zamek
Gmina Kożuchów
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

To będzie opowieść o:

– Himalajach Indyjskich
– zamarzniętej rzece, która w zimie jest jedyną drogą, łączącą krainę Zanskaru z resztą świata
– o tym, co sprawia, że wieczny zmarzluch postanawia spędzić ferie w temperaturze -30 st.
– o tym, jak chodzić po lodzie w plastikowych gumiakach
– o tym, jak się najlepiej wywracać
– o tym, czy Chadar Trek to fajny trek, czy może jakaś przereklamowana lipa
– o tym, kogo spotkasz na lodzie
– o tym, czy dni Chadaru są policzone
– o tym, dlaczego spakowałam do bagażu polską cebulę

Z zawodu pianistka, z wykształcenia dziennikarka, z zamiłowania powsinoga.
Granie i pisanie również miłuje, ale z podróżami ma największą chemię.

Zaczęło się od kontraktu na amerykańskim wycieczkowcu, kursującym między Nowym Orleanem a Meksykiem a potem już poszło: Chiny, Portugalia, Uzbekistan, Gruzja, Armenia, Kirgistan, Karaiby, Stany Zjednoczone, Nepal aż w końcu, w 2016 Indie, w których spędziła rok, i do których wracała jeszcze potem 3 razy.
Lubi: spać w namiocie w dziwnych miejscach, rozmawiać z lokalsami nawet jeśli nie zna języka, jeździć stopem i włóczyć się w dziczy, najchętniej w górach.
Nie lubi: flaczków.

organizatorzy:
Centrum Kultury Zamek
Gmina Kożuchów
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty

Anka – tak w skrócie nazywana jest najwyższa góra obu Ameryk.
Druga w Koronie Ziemi – ACONCAGUA 6 961 m n.p.m w bajecznej Argentynie!
Marzenie stanąć na jej szczycie!
Tylko… czy dążyć do tego za wszelką cenę?

Czy w przypadku zagrożenia warto odpuścić kiedy na szali jest… życie?
Czy powyżej 6 000 mnpm idzie się nogami czy głową?
Dlaczego po 10 krokach robi się przerwę na oddychanie?
Czy można do góry przygotowywać się w Warszawie?
Wnioski i rady po powrocie?

Zapraszam na opowieści prosto z gór, z namiotu, z mesy i z.. prawie szczytu Aconcagui!

Jestem… pasjonatką świata i robienia nowych rzeczy.
Do tej pory odwiedziłam 42 państwa, ale tak naprawdę ta liczba ma niewielkie znaczenie.

Jestem urodzona na śląsku. Wychowana na kielecczyźnie. Zakochana we Wrocławiu. Mieszkająca w Warszawie, ale i to wkrótce ma się zmienić i zamierzamy mieszkać… w świecie. Sprzedałam mieszkanie i wraz z mężem chcemy odwiedzić wiele zakątków świata.

Część mojego serca należy do gór – i to właśnie im poświęcam sporo podróżniczych środków i to właśnie one wyznaczają często moje podróżnicze destynacje.
Do tej pory zdobyłam 1 szczyt z Korony Ziemi – Kilimanjaro, a rok temu podjęłam próbę zdobycia drugiego – najwyższego szczytu obu Ameryk – Aconcaguę.
Przede mną wyprawa na Kazbek – trzymajcie kciuki.

Jestem szczęśliwą mężatką, ale sporo moich wypraw realizuję solo.
Do tej pory sama odwiedziłam: Tanzanię, Sri Lankę, Indonezję, Tajwan i Madagaskar.

Zapraszam do mojego świata, w którym opowiem Wam dlaczego kocham ROBIĆ RZECZY i dlaczego TRZEBA ROBIĆ RZECZY!
Kasia.

organizatorzy:
Centrum Kultury Zamek
Gmina Kożuchów
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty