Wyświetlanie 1–10 z 192 wyników

Spotkanie autorskie

Adam Woronowicz
3 września 2026 / czwartek / godz. 18:00
Centrum Kultury i Promocji w Michałowicach / Pl. J. Piłsudskiego 2
40 zł

Aktor, o którym napisać nie jest łatwo. Nie sposób go zaszufladkować, przypiąć łatkę, przypisać do jakiejś kategorii. Patrząc na jego wizerunek trudno powiedzieć czy mamy do czynienia z człowiekiem poczciwym i dobrodusznym czy demonicznym i niebezpiecznym. Jego nieprzeniknione spojrzenie intryguje, chcielibyśmy do niego dotrzeć, poznać jego tajemnicę.

Adam ma na koncie wiele znakomitych ról teatralnych oraz sporo niezłych kreacji filmowych i telewizyjnych, jednak serca szerokiej publiczności podbił jako ksiądz Jerzy Popiełuszko w „Popiełuszko. Wolność jest w nas” w reżyserii Rafał Wieczyńskiego.

„Po tej roli mogę zagrać wszystko” mówi.

To prawda, ma niesamowity potencjał aktorski, przed kamerą budzi się w nim filmowe zwierzę, ma niespożyte pokłady energii, które oddaje na planie, wręcz eksploduje talentem. W roli księdza jest tak wiarygodny, że oglądając film zapominamy, że to kreacja aktorska, że „udaje” księdza.

Po spektakularnym sukcesie filmu, jego ułożony, uporządkowany rytm życia się odmienił. Wciąż jest zapraszany na spotkania z widzami do szkół, kościołów, gdzie z entuzjazmem opowiada o swojej roli, cierpliwie odpowiada na pytania publiczności, która zdaje się czuje w nim ducha księdza. Adam opowiadając o roli w filmie niemalże składa świadectwo wiary.

Takim jest też człowiekiem, niesamowicie prawdziwym i szczerym, bije od niego spokój, równowaga wewnętrzna skromność. Jest taki „normalny”, „swój”, w jego towarzystwie każdy czuje się komfortowo. Bardzo dobry i oddany przyjaciel, kochający mąż, ojciec. Każdy kto z nim się zetknie prywatnie czy zawodowo jest nim natychmiast zauroczony, ponieważ Adam roztacza wokół siebie bardzo pozytywną energię, nie okazuje cienia gwiazdorstwa, które mogłoby się przecież obudzić po takim sukcesie filmu.

Dowodem jego wielorakich możliwości aktorskich jest także fenomenalna kreacja „pana Józefa” – „starającego się” o rękę głównej bohaterki, w słynnym „Rewersie” Borysa Lankosza. Jest to przykład jak z większego epizodu, stworzyć arcydzieło, perełkę, dzięki której film zyskał niebywały wątek komiczny. Jeszcze długo po obejrzeniu filmu, przypominając sobie tę scenę, widzowie wybuchają śmiechem.

Pochodzi z Podlasia. W 1997 r. ukończył warszawską Akademię Teatralną, w tym samym roku zadebiutował w teatrze. Grał i wciąż gra u najlepszych reżyserów teatralnych. Krzysztof Warlikowski, Grzegorz Jarzyna, Anna Augustynowicz, to tylko kilka nazwisk. Jest laureatem licznych nagród teatralnych,
(w tym prestiżowego Feliksa Warszawskiego)

Do tej pory przede wszystkim w teatrze mógł przecież pokazać szerokie spektrum swoich nieograniczonych możliwości.

Teatr wciąż jest dla niego ważny i wciąż w nim gra (najnowszy spektakl z jego udziałem to „Wiarołomni” w reżyserii Artura Urbańskiego w TR Warszawa), ale teraz przede wszystkim stawia na film.
Jego talent został doceniony i obecnie jest zasypywany propozycjami filmowymi.

źródło: KKA
foto: Ania Pawłowska-Górska

organizatorzy:

Centrum Kultury i Promocji w Michałowicach
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty


Spotkanie autorskie

Tomasz Ziętek
7 września 2026 / poniedziałek / godz. 18:00
Miejsce: GOKiS w Kleszczewie / ul. Poznańska 2
30 zł

Biografia:

Tomasz Ziętek to polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, ceniony również jako muzyk. Urodził się 28 czerwca 1989 roku w Inowrocławiu i jest absolwentem Studium
Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni.

Rozpoznawalność zdobył dzięki rolom w filmach takich jak “Cicha noc”, “Boże Ciało”
czy “Żeby nie było śladów”. Za swoje kreacje aktorskie był wielokrotnie nagradzany
i nominowany, między innymi do Polskich Nagród Filmowych Orzeł.

Wczesne lata:
Tomasz Ziętek urodził się w Inowrocławiu, a wychowywał się w Słupsku,
gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Krzywoustego.

Od najmłodszych lat przejawiał zainteresowanie muzyką, uczęszczając do szkoły muzycznej
i zdobywając umiejętności gry na instrumentach. Uczestniczył również w zajęciach chóru
i różnych zespołach muzycznych.
Wakacyjne występy na ulicach, grając na gitarze i śpiewając, nauczyły go pracy
z publicznością i wpłynęły na jego artystyczny rozwój. Edukację artystyczną kontynuował
w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Zygmunta Noskowskiego w Gdyni.
Swoją sceniczną przygodę rozpoczął w wieku szesnastu lat, debiutując w spektaklu
“Betlejem Polskie” w Nowym Teatrze im. Witkacego w Słupsku.

W 2007 roku, wraz z projektem muzycznym, zdobył Grand Prix Festiwalu Młodych Talentów “Niemen Non Stop” w Słupsku.

Historia kariery
Kariera aktorska Tomasza Ziętka rozpoczęła się od angaży teatralnych, w tym w Nowym Teatrze w Słupsku, gdzie debiutował w 2005 roku. Jego obecność na ekranie szybko zaczęła zdobywać uznanie. Zadebitował w krótkometrażowym filmie w reżyserii Aleksandry Terpińskiej pod tytułem “Tonio Kröger” (2010).

Przełomowym momentem okazała się rola Pawła w filmie “Cicha noc” z 2017 roku,
za którą otrzymał pierwszą nominację do Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł w kategorii najlepsza drugoplanowa rola męska.
Wcześniej dał się poznać szerszej publiczności w filmie “Kamienie na szaniec” z 2014 roku, wcielając się w postać Jana Bytnara “Rudego”, co przyniosło mu nagrodę dla młodego talentu.
Kolejne znaczące kreacje to między innymi Pinczer w “Bożym Ciele” z 2019 roku, |
za którą również był nominowany do Orła, oraz pierwszoplanowa rola Jurka Popiela w filmie “Żeby nie było śladów” z 2021 roku, która umocniła jego pozycję na polskim rynku filmowym i była częścią polskiej kampanii oscarowej.

Ziętek wystąpił również w międzynarodowej produkcji BBC “Świat w ogniu: Początki”.
W 2021 roku pojawił się w filmach “Hiacynt” oraz “Żużel”, gdzie zagrał główną rolę Lowa. Swoje dokonania aktorskie rozwijał także w produkcjach takich jak “Demon”
czy “Odwróceni. Ojcowie i córki”.

NAGRODY:

2022 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, Złoty Szczeniak

2022 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, Nominacja w kategorii Najlepsza główna rola męska

2021 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, nominacja w plebiscycie ASZdziennika w kategorii
PIĄTKA ZA MIŁY WIECZÓR Z FILMEM/SERIALEM za rolę Jurka Popiela,
który przez każdą minutę przypominał nam, że film o wydarzeniach sprzed 30 lat
jest przerażająco aktualny

2021 – HIACYNT, Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego, nominacja

2021 – laureat Nagrody Vogue Polska Osobowość Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
w Gdyni za jego poruszające kreacje w filmach „Hiacynt” i „Żeby nie było śladów”

2020 – BOŻE CIAŁO, Orzeł, (Polska Nagroda Filmowa) Nominacja w kategorii:
Najlepsza drugoplanowa rola męska

Działalność poza aktorstwem:
Poza aktorstwem Tomasz Ziętek aktywnie rozwijał swoją działalność muzyczną. Był wokalistą i gitarzystą zespołu The Fruitcakes, z którym tworzył i wykonywał muzykę.((

(źródło: Filmweb, fot. Paweł Wodnicki)

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w Kleszczewie


Spotkanie autorskie

Tomasz Ziętek
8 września 2026 / wtorek / godz. 18:00
Wąbrzeski Dom Kultury / Wolności 47
??

Biografia:

Tomasz Ziętek to polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, ceniony również jako muzyk. Urodził się 28 czerwca 1989 roku w Inowrocławiu i jest absolwentem Studium
Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni.

Rozpoznawalność zdobył dzięki rolom w filmach takich jak “Cicha noc”, “Boże Ciało”
czy “Żeby nie było śladów”. Za swoje kreacje aktorskie był wielokrotnie nagradzany
i nominowany, między innymi do Polskich Nagród Filmowych Orzeł.

Wczesne lata:
Tomasz Ziętek urodził się w Inowrocławiu, a wychowywał się w Słupsku,
gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Krzywoustego.

Od najmłodszych lat przejawiał zainteresowanie muzyką, uczęszczając do szkoły muzycznej
i zdobywając umiejętności gry na instrumentach. Uczestniczył również w zajęciach chóru
i różnych zespołach muzycznych.
Wakacyjne występy na ulicach, grając na gitarze i śpiewając, nauczyły go pracy
z publicznością i wpłynęły na jego artystyczny rozwój. Edukację artystyczną kontynuował
w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Zygmunta Noskowskiego w Gdyni.
Swoją sceniczną przygodę rozpoczął w wieku szesnastu lat, debiutując w spektaklu
“Betlejem Polskie” w Nowym Teatrze im. Witkacego w Słupsku.

W 2007 roku, wraz z projektem muzycznym, zdobył Grand Prix Festiwalu Młodych Talentów “Niemen Non Stop” w Słupsku.

Historia kariery
Kariera aktorska Tomasza Ziętka rozpoczęła się od angaży teatralnych, w tym w Nowym Teatrze w Słupsku, gdzie debiutował w 2005 roku. Jego obecność na ekranie szybko zaczęła zdobywać uznanie. Zadebitował w krótkometrażowym filmie w reżyserii Aleksandry Terpińskiej pod tytułem “Tonio Kröger” (2010).

Przełomowym momentem okazała się rola Pawła w filmie “Cicha noc” z 2017 roku,
za którą otrzymał pierwszą nominację do Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł w kategorii najlepsza drugoplanowa rola męska.
Wcześniej dał się poznać szerszej publiczności w filmie “Kamienie na szaniec” z 2014 roku, wcielając się w postać Jana Bytnara “Rudego”, co przyniosło mu nagrodę dla młodego talentu.
Kolejne znaczące kreacje to między innymi Pinczer w “Bożym Ciele” z 2019 roku, |
za którą również był nominowany do Orła, oraz pierwszoplanowa rola Jurka Popiela w filmie “Żeby nie było śladów” z 2021 roku, która umocniła jego pozycję na polskim rynku filmowym i była częścią polskiej kampanii oscarowej.

Ziętek wystąpił również w międzynarodowej produkcji BBC “Świat w ogniu: Początki”.
W 2021 roku pojawił się w filmach “Hiacynt” oraz “Żużel”, gdzie zagrał główną rolę Lowa. Swoje dokonania aktorskie rozwijał także w produkcjach takich jak “Demon”
czy “Odwróceni. Ojcowie i córki”.

NAGRODY:

2022 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, Złoty Szczeniak

2022 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, Nominacja w kategorii Najlepsza główna rola męska

2021 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, nominacja w plebiscycie ASZdziennika w kategorii
PIĄTKA ZA MIŁY WIECZÓR Z FILMEM/SERIALEM za rolę Jurka Popiela,
który przez każdą minutę przypominał nam, że film o wydarzeniach sprzed 30 lat
jest przerażająco aktualny

2021 – HIACYNT, Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego, nominacja

2021 – laureat Nagrody Vogue Polska Osobowość Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
w Gdyni za jego poruszające kreacje w filmach „Hiacynt” i „Żeby nie było śladów”

2020 – BOŻE CIAŁO, Orzeł, (Polska Nagroda Filmowa) Nominacja w kategorii:
Najlepsza drugoplanowa rola męska

Działalność poza aktorstwem:
Poza aktorstwem Tomasz Ziętek aktywnie rozwijał swoją działalność muzyczną. Był wokalistą i gitarzystą zespołu The Fruitcakes, z którym tworzył i wykonywał muzykę.((

(źródło: Filmweb, fot. Paweł Wodnicki)

organizatorzy:

Wąbrzeski Dom Kultury
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty


Spotkanie autorskie

Tomasz Ziętek
9 września 2026 / środa / godz. 18:00
CAS Tlenownia / ul. Nowa 1 / sala widowiskowa
30 zł

Biografia:

Tomasz Ziętek to polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, ceniony również jako muzyk. Urodził się 28 czerwca 1989 roku w Inowrocławiu i jest absolwentem Studium
Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni.

Rozpoznawalność zdobył dzięki rolom w filmach takich jak “Cicha noc”, “Boże Ciało”
czy “Żeby nie było śladów”. Za swoje kreacje aktorskie był wielokrotnie nagradzany
i nominowany, między innymi do Polskich Nagród Filmowych Orzeł.

Wczesne lata:
Tomasz Ziętek urodził się w Inowrocławiu, a wychowywał się w Słupsku,
gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Krzywoustego.

Od najmłodszych lat przejawiał zainteresowanie muzyką, uczęszczając do szkoły muzycznej
i zdobywając umiejętności gry na instrumentach. Uczestniczył również w zajęciach chóru
i różnych zespołach muzycznych.
Wakacyjne występy na ulicach, grając na gitarze i śpiewając, nauczyły go pracy
z publicznością i wpłynęły na jego artystyczny rozwój. Edukację artystyczną kontynuował
w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Zygmunta Noskowskiego w Gdyni.
Swoją sceniczną przygodę rozpoczął w wieku szesnastu lat, debiutując w spektaklu
“Betlejem Polskie” w Nowym Teatrze im. Witkacego w Słupsku.

W 2007 roku, wraz z projektem muzycznym, zdobył Grand Prix Festiwalu Młodych Talentów “Niemen Non Stop” w Słupsku.

Historia kariery
Kariera aktorska Tomasza Ziętka rozpoczęła się od angaży teatralnych, w tym w Nowym Teatrze w Słupsku, gdzie debiutował w 2005 roku. Jego obecność na ekranie szybko zaczęła zdobywać uznanie. Zadebitował w krótkometrażowym filmie w reżyserii Aleksandry Terpińskiej pod tytułem “Tonio Kröger” (2010).

Przełomowym momentem okazała się rola Pawła w filmie “Cicha noc” z 2017 roku,
za którą otrzymał pierwszą nominację do Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł w kategorii najlepsza drugoplanowa rola męska.
Wcześniej dał się poznać szerszej publiczności w filmie “Kamienie na szaniec” z 2014 roku, wcielając się w postać Jana Bytnara “Rudego”, co przyniosło mu nagrodę dla młodego talentu.
Kolejne znaczące kreacje to między innymi Pinczer w “Bożym Ciele” z 2019 roku, |
za którą również był nominowany do Orła, oraz pierwszoplanowa rola Jurka Popiela w filmie “Żeby nie było śladów” z 2021 roku, która umocniła jego pozycję na polskim rynku filmowym i była częścią polskiej kampanii oscarowej.

Ziętek wystąpił również w międzynarodowej produkcji BBC “Świat w ogniu: Początki”.
W 2021 roku pojawił się w filmach “Hiacynt” oraz “Żużel”, gdzie zagrał główną rolę Lowa. Swoje dokonania aktorskie rozwijał także w produkcjach takich jak “Demon”
czy “Odwróceni. Ojcowie i córki”.

NAGRODY:

2022 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, Złoty Szczeniak

2022 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, Nominacja w kategorii Najlepsza główna rola męska

2021 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, nominacja w plebiscycie ASZdziennika w kategorii
PIĄTKA ZA MIŁY WIECZÓR Z FILMEM/SERIALEM za rolę Jurka Popiela,
który przez każdą minutę przypominał nam, że film o wydarzeniach sprzed 30 lat
jest przerażająco aktualny

2021 – HIACYNT, Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego, nominacja

2021 – laureat Nagrody Vogue Polska Osobowość Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
w Gdyni za jego poruszające kreacje w filmach „Hiacynt” i „Żeby nie było śladów”

2020 – BOŻE CIAŁO, Orzeł, (Polska Nagroda Filmowa) Nominacja w kategorii:
Najlepsza drugoplanowa rola męska

Działalność poza aktorstwem:
Poza aktorstwem Tomasz Ziętek aktywnie rozwijał swoją działalność muzyczną. Był wokalistą i gitarzystą zespołu The Fruitcakes, z którym tworzył i wykonywał muzykę.((

(źródło: Filmweb, fot. Paweł Wodnicki)

organizatorzy:

Biblioteka Publiczna im. Czesława Przygodzkiego w Czempiniu
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty


Spotkanie autorskie

Tomasz Ziętek
10 września 2026 / czwartek / godz. 18:00
I Liceum Ogólnokształcące we Wschowie / ul. Matejki 1 aula
25 zł / online jak również w liceum ZAN przed wydarzeniem

Biografia:

Tomasz Ziętek to polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, ceniony również jako muzyk. Urodził się 28 czerwca 1989 roku w Inowrocławiu i jest absolwentem Studium
Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni.

Rozpoznawalność zdobył dzięki rolom w filmach takich jak “Cicha noc”, “Boże Ciało”
czy “Żeby nie było śladów”. Za swoje kreacje aktorskie był wielokrotnie nagradzany
i nominowany, między innymi do Polskich Nagród Filmowych Orzeł.

Wczesne lata:
Tomasz Ziętek urodził się w Inowrocławiu, a wychowywał się w Słupsku,
gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Krzywoustego.

Od najmłodszych lat przejawiał zainteresowanie muzyką, uczęszczając do szkoły muzycznej
i zdobywając umiejętności gry na instrumentach. Uczestniczył również w zajęciach chóru
i różnych zespołach muzycznych.
Wakacyjne występy na ulicach, grając na gitarze i śpiewając, nauczyły go pracy
z publicznością i wpłynęły na jego artystyczny rozwój. Edukację artystyczną kontynuował
w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Zygmunta Noskowskiego w Gdyni.
Swoją sceniczną przygodę rozpoczął w wieku szesnastu lat, debiutując w spektaklu
“Betlejem Polskie” w Nowym Teatrze im. Witkacego w Słupsku.

W 2007 roku, wraz z projektem muzycznym, zdobył Grand Prix Festiwalu Młodych Talentów “Niemen Non Stop” w Słupsku.

Historia kariery
Kariera aktorska Tomasza Ziętka rozpoczęła się od angaży teatralnych, w tym w Nowym Teatrze w Słupsku, gdzie debiutował w 2005 roku. Jego obecność na ekranie szybko zaczęła zdobywać uznanie. Zadebitował w krótkometrażowym filmie w reżyserii Aleksandry Terpińskiej pod tytułem “Tonio Kröger” (2010).

Przełomowym momentem okazała się rola Pawła w filmie “Cicha noc” z 2017 roku,
za którą otrzymał pierwszą nominację do Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł w kategorii najlepsza drugoplanowa rola męska.
Wcześniej dał się poznać szerszej publiczności w filmie “Kamienie na szaniec” z 2014 roku, wcielając się w postać Jana Bytnara “Rudego”, co przyniosło mu nagrodę dla młodego talentu.
Kolejne znaczące kreacje to między innymi Pinczer w “Bożym Ciele” z 2019 roku, |
za którą również był nominowany do Orła, oraz pierwszoplanowa rola Jurka Popiela w filmie “Żeby nie było śladów” z 2021 roku, która umocniła jego pozycję na polskim rynku filmowym i była częścią polskiej kampanii oscarowej.

Ziętek wystąpił również w międzynarodowej produkcji BBC “Świat w ogniu: Początki”.
W 2021 roku pojawił się w filmach “Hiacynt” oraz “Żużel”, gdzie zagrał główną rolę Lowa. Swoje dokonania aktorskie rozwijał także w produkcjach takich jak “Demon”
czy “Odwróceni. Ojcowie i córki”.

NAGRODY:

2022 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, Złoty Szczeniak

2022 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, Nominacja w kategorii Najlepsza główna rola męska

2021 – ŻEBY NIE BYŁO ŚLADÓW, nominacja w plebiscycie ASZdziennika w kategorii
PIĄTKA ZA MIŁY WIECZÓR Z FILMEM/SERIALEM za rolę Jurka Popiela,
który przez każdą minutę przypominał nam, że film o wydarzeniach sprzed 30 lat
jest przerażająco aktualny

2021 – HIACYNT, Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego, nominacja

2021 – laureat Nagrody Vogue Polska Osobowość Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
w Gdyni za jego poruszające kreacje w filmach „Hiacynt” i „Żeby nie było śladów”

2020 – BOŻE CIAŁO, Orzeł, (Polska Nagroda Filmowa) Nominacja w kategorii:
Najlepsza drugoplanowa rola męska

Działalność poza aktorstwem:
Poza aktorstwem Tomasz Ziętek aktywnie rozwijał swoją działalność muzyczną. Był wokalistą i gitarzystą zespołu The Fruitcakes, z którym tworzył i wykonywał muzykę.((

(źródło: Filmweb, fot. Paweł Wodnicki)

mecenat: Bank Spółdzielczy we Wschowie

organizatorzy:
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty
I LO z OD im. T. Zana we Wschowie


Spotkanie Autorskie

Piotr Stelmach
11 maja 2026 / poniedziałek / godz. 18:00
Rawicka Biblioteka Publiczna / ul. Szarych Szeregów 3
wstęp wolny

Zapraszamy na spotkaniu autorskie z Piotrem Stelmachem.

Piotr Stelmach – dziennikarz muzyczny, współzałożyciel i szef muzyczny Radia 357.
W latach 1997 – 2020 etatowy dziennikarz Redakcji Muzycznej Programu III Polskiego Radia.
Pomysłodawca i prowadzący między innymi audycje: “Offensywa”, “Myśliwiecka 357”, “Wierność W Stereo”, “Głośni Jak Miłość” i “Zielony Żoliborz”.
Przez 11 lat współprowadzący audycję “W Tonacji Trójki”.
Od 2021 roku wspólnie z Markiem Niedźwieckim jest autorem podcastu “Single z Żoliborza”.

Absolwent Wydziału Filologii Germańskiej Uniwersytetu Łódzkiego
oraz Dziennikarskiej Szkoły Polskiego Radia, którą ukończył z wyróżnieniem.
Prowadzący od samego początku koncerty trasy festiwalowej Męskie Granie
oraz autor biograficznej książki “Lżejszy Od Fotografii”, opowiadającej o Grzegorzu Ciechowskim.

Publikował w pismach muzycznych “XL” i “Muza”.
W latach 2006 – 2010 prowadził koncerty odbywające się w ramach Off-Festivalu.
Popularyzator i miłośnik młodych muzycznych talentów
(przez trzy edycje zasiadał w jury szczecińskiego festiwalu Gramy!).

****

Męskie rozmowy nie tylko dla mężczyzn, czyli co się dzieje, gdy dwóch radiowców schodzi z anteny
Spotkanie autorskie z Piotrem Stelmachem, autorem książki „Męskie Granie”.

Prowadzenie: Mateusz Fusiarz – radiowiec, który doskonale wie, jak rozkręcić rozmowę i sprawić, by nawet najnudniejsze tematy brzmiały ekscytująco.

Piotr Stelmach – dziennikarz, autor i przede wszystkim człowiek radia, który ma na koncie nie tylko książkę, ale i mnóstwo historii, które usłyszycie tylko na żywo.

organizatorzy:

Rawicka Biblioteka Publiczna
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty


Spotkanie autorskie

Magdalena Popławska
24 kwietnia 2026 / piątek / godz. 18:00
Kino Pod Kopułą / ul. Bojanowskiego 7
wstęp wolny

Magdalena Popławska:

Talent nie do opisania… i tym oto krótkim wstępem moglibyśmy zakończyć rozważania na jej temat.
O kim mowa?
O Magdalenie Popławskiej, absolwentce krakowskiej PWST i stypendystce Institut del Teatre w Barcelonie.

Wrażliwa, diabelnie inteligentna i przede wszystkim wszechstronna!
W filmie zadebiutowała w 2005 roku rolą w obrazie Przemysława Wojcieszka „Doskonałe popołudnie”. Wystąpiła w filmach takich jak „Dwa ognie” (reż. Agnieszka Łukasiak), „Prosta historia o miłości” (reż. Arkadiusz Jakubik), „Lęk wysokości” (reż. Bartosz Konopka), „Dziewczyna z szafy” (reż. Bodo Kox), „Hiszpanka” (reż. Łukasz Barczyk). Została laureatką nagrody im. Cybulskiego za rolę w filmie „Prosta historia o miłości”.

Jeśli spróbujecie ją zaszufladkować na pewno Wam się to nie uda, jak ryba w wodzie czuje się na scenie oraz planie, za każdym razem mocno się angażuje i daje z siebie wszystko. Wystarczy spojrzeć na postać w którą się wcieliła w „Krótkiej historii o miłości“. Z jednej strony zahukana studentka, z drugiej pewna siebie kobieta uwikłana w związki z dwoma mężczyznami.

W 2012 roku była nominowana do szwedzkiej nagrody filmowej Guldbagge w kategorii Najlepsza Główna Rola Kobieca za rolę w filmie „Dwa ognie”.

Nie zabiega o sympatię tłumów, stroni od medialnego szumu. Niezwykle asertywna, ufa swojej intuicji i dużo wymaga od siebie. Wrażliwa na losy zwierząt i zawsze chętnie im pomaga. Od kilku lat jest wegetarianką.
W 2003 roku zdobyła wyróżnienie w konkursie na interpretacje piosenek Agnieszki Osieckiej „Pamiętajmy o Osieckiej” oraz drugie miejsce w XXIV Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Swoje możliwości taneczne zaprezentowała w spektaklach „Koniec” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego oraz „Nancy. Wywiad” w reżyserii francuskiego choreografa Claude’a Bardouila.

Magda przepięknie śpiewa, jej pasją jest jazda na nartach oraz taniec współczesny, oprócz tego tworzy także grafiki. Jej rysunki mają charakter symboliczny i są inspirowane światem, który ją otacza. Ostatnio przyznała: „Nie znoszę zasad, które mnie ograniczają, krępują moją wolność. Ubieram się, jak chcę, w co chcę, na bankiet idę w dżinsach, a jak mam ochotę, jem sushi palcami. Mam w nosie zasady savoir-vivre’u. Mogę sobie na to pozwolić, bo jestem dobrze wychowana“. Taka właśnie jest Magda Popławska, jedna z najzdolniejszych polskich aktorek.
( źródło: menegment, fot. Adam Pluciński)

organizatorzy:

Gostyński Ośrodek Kultury “Hutnik”
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty


Spotkanie autorskie

Magdalena Popławska
23 kwietnia 2026 / czwartek / godz. 18:00
Biblioteka Publiczna w Mieścisku / ul. Kościuszki 11
wstęp wolny

Magdalena Popławska:

Talent nie do opisania… i tym oto krótkim wstępem moglibyśmy zakończyć rozważania na jej temat.
O kim mowa?
O Magdalenie Popławskiej, absolwentce krakowskiej PWST i stypendystce Institut del Teatre w Barcelonie.

Wrażliwa, diabelnie inteligentna i przede wszystkim wszechstronna!
W filmie zadebiutowała w 2005 roku rolą w obrazie Przemysława Wojcieszka „Doskonałe popołudnie”. Wystąpiła w filmach takich jak „Dwa ognie” (reż. Agnieszka Łukasiak), „Prosta historia o miłości” (reż. Arkadiusz Jakubik), „Lęk wysokości” (reż. Bartosz Konopka), „Dziewczyna z szafy” (reż. Bodo Kox), „Hiszpanka” (reż. Łukasz Barczyk). Została laureatką nagrody im. Cybulskiego za rolę w filmie „Prosta historia o miłości”.

Jeśli spróbujecie ją zaszufladkować na pewno Wam się to nie uda, jak ryba w wodzie czuje się na scenie oraz planie, za każdym razem mocno się angażuje i daje z siebie wszystko. Wystarczy spojrzeć na postać w którą się wcieliła w „Krótkiej historii o miłości“. Z jednej strony zahukana studentka, z drugiej pewna siebie kobieta uwikłana w związki z dwoma mężczyznami.

W 2012 roku była nominowana do szwedzkiej nagrody filmowej Guldbagge w kategorii Najlepsza Główna Rola Kobieca za rolę w filmie „Dwa ognie”.

Nie zabiega o sympatię tłumów, stroni od medialnego szumu. Niezwykle asertywna, ufa swojej intuicji i dużo wymaga od siebie. Wrażliwa na losy zwierząt i zawsze chętnie im pomaga. Od kilku lat jest wegetarianką.
W 2003 roku zdobyła wyróżnienie w konkursie na interpretacje piosenek Agnieszki Osieckiej „Pamiętajmy o Osieckiej” oraz drugie miejsce w XXIV Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Swoje możliwości taneczne zaprezentowała w spektaklach „Koniec” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego oraz „Nancy. Wywiad” w reżyserii francuskiego choreografa Claude’a Bardouila.

Magda przepięknie śpiewa, jej pasją jest jazda na nartach oraz taniec współczesny, oprócz tego tworzy także grafiki. Jej rysunki mają charakter symboliczny i są inspirowane światem, który ją otacza. Ostatnio przyznała: „Nie znoszę zasad, które mnie ograniczają, krępują moją wolność. Ubieram się, jak chcę, w co chcę, na bankiet idę w dżinsach, a jak mam ochotę, jem sushi palcami. Mam w nosie zasady savoir-vivre’u. Mogę sobie na to pozwolić, bo jestem dobrze wychowana“. Taka właśnie jest Magda Popławska, jedna z najzdolniejszych polskich aktorek.
( źródło: menegment, fot. Adam Pluciński)

organizatorzy:

Biblioteka Publiczna im. Czesława Chruszczewskiego w Mieścisku
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty


Spotkanie autorskie

Magdalena Popławska
22 kwietnia 2026 / środa / godz. 18:00
Nadnoteckie Centrum Kultury / ul. Jaryńska 7b / Mediateka / sala kinowa
30 zł / do nabycia w kasie Kina za Rogiem lub https://kino.wielen.pl

Magdalena Popławska:

Talent nie do opisania… i tym oto krótkim wstępem moglibyśmy zakończyć rozważania na jej temat.
O kim mowa?
O Magdalenie Popławskiej, absolwentce krakowskiej PWST i stypendystce Institut del Teatre w Barcelonie.

Wrażliwa, diabelnie inteligentna i przede wszystkim wszechstronna!
W filmie zadebiutowała w 2005 roku rolą w obrazie Przemysława Wojcieszka „Doskonałe popołudnie”. Wystąpiła w filmach takich jak „Dwa ognie” (reż. Agnieszka Łukasiak), „Prosta historia o miłości” (reż. Arkadiusz Jakubik), „Lęk wysokości” (reż. Bartosz Konopka), „Dziewczyna z szafy” (reż. Bodo Kox), „Hiszpanka” (reż. Łukasz Barczyk). Została laureatką nagrody im. Cybulskiego za rolę w filmie „Prosta historia o miłości”.

Jeśli spróbujecie ją zaszufladkować na pewno Wam się to nie uda, jak ryba w wodzie czuje się na scenie oraz planie, za każdym razem mocno się angażuje i daje z siebie wszystko. Wystarczy spojrzeć na postać w którą się wcieliła w „Krótkiej historii o miłości“. Z jednej strony zahukana studentka, z drugiej pewna siebie kobieta uwikłana w związki z dwoma mężczyznami.

W 2012 roku była nominowana do szwedzkiej nagrody filmowej Guldbagge w kategorii Najlepsza Główna Rola Kobieca za rolę w filmie „Dwa ognie”.

Nie zabiega o sympatię tłumów, stroni od medialnego szumu. Niezwykle asertywna, ufa swojej intuicji i dużo wymaga od siebie. Wrażliwa na losy zwierząt i zawsze chętnie im pomaga. Od kilku lat jest wegetarianką.
W 2003 roku zdobyła wyróżnienie w konkursie na interpretacje piosenek Agnieszki Osieckiej „Pamiętajmy o Osieckiej” oraz drugie miejsce w XXIV Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Swoje możliwości taneczne zaprezentowała w spektaklach „Koniec” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego oraz „Nancy. Wywiad” w reżyserii francuskiego choreografa Claude’a Bardouila.

Magda przepięknie śpiewa, jej pasją jest jazda na nartach oraz taniec współczesny, oprócz tego tworzy także grafiki. Jej rysunki mają charakter symboliczny i są inspirowane światem, który ją otacza. Ostatnio przyznała: „Nie znoszę zasad, które mnie ograniczają, krępują moją wolność. Ubieram się, jak chcę, w co chcę, na bankiet idę w dżinsach, a jak mam ochotę, jem sushi palcami. Mam w nosie zasady savoir-vivre’u. Mogę sobie na to pozwolić, bo jestem dobrze wychowana“. Taka właśnie jest Magda Popławska, jedna z najzdolniejszych polskich aktorek.
( źródło: menegment, fot. Adam Pluciński)

organizatorzy:

Nadnoteckie Centrum Kultury w Wieleniu
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty


Spotkanie autorskie

Magdalena Popławska
17 kwietnia 2026 / piątek / godz. 18:00
MGOK w Pełczycach / ul. Starogrodzka 10
wstęp wolny / wejściówki do odbioru w biblitece

Magdalena Popławska:

Talent nie do opisania… i tym oto krótkim wstępem moglibyśmy zakończyć rozważania na jej temat.
O kim mowa?
O Magdalenie Popławskiej, absolwentce krakowskiej PWST i stypendystce Institut del Teatre w Barcelonie.

Wrażliwa, diabelnie inteligentna i przede wszystkim wszechstronna!
W filmie zadebiutowała w 2005 roku rolą w obrazie Przemysława Wojcieszka „Doskonałe popołudnie”. Wystąpiła w filmach takich jak „Dwa ognie” (reż. Agnieszka Łukasiak), „Prosta historia o miłości” (reż. Arkadiusz Jakubik), „Lęk wysokości” (reż. Bartosz Konopka), „Dziewczyna z szafy” (reż. Bodo Kox), „Hiszpanka” (reż. Łukasz Barczyk). Została laureatką nagrody im. Cybulskiego za rolę w filmie „Prosta historia o miłości”.

Jeśli spróbujecie ją zaszufladkować na pewno Wam się to nie uda, jak ryba w wodzie czuje się na scenie oraz planie, za każdym razem mocno się angażuje i daje z siebie wszystko. Wystarczy spojrzeć na postać w którą się wcieliła w „Krótkiej historii o miłości“. Z jednej strony zahukana studentka, z drugiej pewna siebie kobieta uwikłana w związki z dwoma mężczyznami.

W 2012 roku była nominowana do szwedzkiej nagrody filmowej Guldbagge w kategorii Najlepsza Główna Rola Kobieca za rolę w filmie „Dwa ognie”.

Nie zabiega o sympatię tłumów, stroni od medialnego szumu. Niezwykle asertywna, ufa swojej intuicji i dużo wymaga od siebie. Wrażliwa na losy zwierząt i zawsze chętnie im pomaga. Od kilku lat jest wegetarianką.
W 2003 roku zdobyła wyróżnienie w konkursie na interpretacje piosenek Agnieszki Osieckiej „Pamiętajmy o Osieckiej” oraz drugie miejsce w XXIV Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Swoje możliwości taneczne zaprezentowała w spektaklach „Koniec” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego oraz „Nancy. Wywiad” w reżyserii francuskiego choreografa Claude’a Bardouila.

Magda przepięknie śpiewa, jej pasją jest jazda na nartach oraz taniec współczesny, oprócz tego tworzy także grafiki. Jej rysunki mają charakter symboliczny i są inspirowane światem, który ją otacza. Ostatnio przyznała: „Nie znoszę zasad, które mnie ograniczają, krępują moją wolność. Ubieram się, jak chcę, w co chcę, na bankiet idę w dżinsach, a jak mam ochotę, jem sushi palcami. Mam w nosie zasady savoir-vivre’u. Mogę sobie na to pozwolić, bo jestem dobrze wychowana“. Taka właśnie jest Magda Popławska, jedna z najzdolniejszych polskich aktorek.
( źródło: menegment, fot. Adam Pluciński)

organizatorzy:

Biblioteka w Pełczycach
Miejsko Gminny Ośrodek Kultury w Pełczycach
Stowarzyszenie Twórcze Horyzonty